Home Porady Dlaczego boimy sie podróżować? Obalamy 10 mitów!

Dlaczego boimy sie podróżować? Obalamy 10 mitów!

by Kasia

Wybraliśmy dziesięć najczęściej występujących mitów dotyczących podróżowania na własną rękę. Mitów, przez które wielu z Was jeszcze się nie odważyło na daleką podróż. Tak naprawdę tych powodów może być znacznie więcej. Strach to często mocny katalizator działania, ale potrafi też nieźle sparaliżować. Boimy się tego co nieznane, odległości, braku komfortu. I właśnie tą bezpieczną strefę tak trudno opuścić – problem strachu przed nieznanym dotyczy właściwie każdej sfery naszego życia, nie tylko podróżowania. Od zmiany pracy, której nie lubimy zaczynając…

 

Ostatnio coraz częściej słyszę od znajomych, że marzy im się daleka podróż – na przykład do Azji. Co ciekawe, są to często osoby ponad przeciętność aktywne i ruszające się często eksplorować Polskę i okolice. Co więc ich powstrzymuje? Powody są przeróżne. A jaki strach jest Tobie najbliższy?

1. Nie pojadę bo zachoruję

Choroba która dopada Cię na końcu świata. Z pomocą może przyjść co najwyżej wioskowy znachor. Dramat.

A jak jest naprawdę? Koniec świata to dla wielu Tajlandia, Malezja czy Singapur. Szpitale są tam często na znacznie wyższym poziomie niż u nas. Przekonaliśmy się o tym sami w Tajlandii. Krótko po powrocie miałam wątpliwą przyjemność znaleźć się na izbie przyjęć w specjalistycznym szpitalu dziecięcym w Polsce. Dysonans był powalający – u nas brud i bylejakość, tam sterylne warunki i obsługa na najwyższym poziomie.

Naszą gwarancją dobrego samopoczucia na wyjeździe jest wykupione ubezpieczenie. Zawsze. Przydało się na szczęście tylko jeden raz i już wiemy, że działa to sprawnie i szybko.

Oczywiście są kraje, gdzie ze służbą zdrowia nie jest tak pięknie, a malaria zbiera spore żniwo… ale nie musisz od razu się tam kierować. Zawsze warto poszukać aktualnych informacji o zagrożeniu chorobami w danym kraju. Pierwsza z brzegu Sri Lanka, gdzie zagrożenie malarią teoretycznie występuje (zawsze jakiś chory może przylecieć dajmy na to z Indii) – od 4ch lat nie odnotowano ani jednego przypadku tej choroby.

2. Nie pojadę bo nigdy nie byłem tak daleko

Mój kuzyn nie zrobił nigdy prawa jazdy, bo nie ma samochodu. Nie kupił też jeszcze samochodu, bo nie ma przecież prawa jazdy… niedługo stuknie mu 50tka.

Jak się tu ruszyć gdzieś dalej niż nad Bałtyk? No najwyżej jeszcze Węgry czy Chorwacja się nada. Ze zdziwieniem kiedyś usłyszałam, że niektórzy ludzie bardziej komfortowo się czują, jeśli są w takiej odległości od domu, że „w razie W” mogą szybko wrócić samochodem. Czyli daleka podróż samolotem na inny kontynent odpada. Bo jak wrócić? No ale co się może stać? Nagle przestaną latać samoloty? Owszem, zdarzyło się kilka lat temu, że niebo nad Europą było puste (wybuch wulkanu na Islandii), ale prawdopodobieństwo kolejnego takiego zdarzenia jest bliskie zeru.

3. Nie pojadę bo nie znam języka

No jak się tu dogadać, skoro cały świat mówi po angielsku, a ja mówię na poziomie „Kali kupić krowa”…
Fakt, angielski sie przydaje… ale naprawdę wystarczy taki poziom, żeby zrozumieli że „Kali chce kupić krowę”. Co więcej, o micie związanym z powszechnym angielskim przekonaliśmy się w… Kanadzie! W części francuskojęzycznej bywało z tym bardzo słabo.

Znajomy trafił kiedyś w Meksyku do takiej knajpy, gdzie nie rozumieli nawet słówka OK… nie padli z głodu tylko dzięki temu, że przypomniał sobie jak jest po hiszpańsku „krewetki” i „piwo”. Naprawdę wystarczy znać na tyle angielski żeby nie zagubić się na lotnisku, a na miejscu często najlepszym językiem są nasze ręce i gesty.

5. Nie pojadę bo mam małe dziecko

To naprawdę duża przeszkoda – bo jak tu ruszyć się gdzieś z niemowlakiem? Dziecko wprawdzie małe, ale ta góra rzeczy niezbędnych, która jest potrzebna w obsłudze małego człowieka jest przytłaczająca. A w ogóle, z dzieckiem to najlepiej nie wychodzić z domu zanim nie skończy 3-4 lat.

Jesteś pewien, że te wszystkie „niezbędne rzeczy” są naprawdę niezbędne? A może to takie fałszywe przekonanie ugruntowane przez reklamy i rozbuchany, konsumpcyjny styl życia? Polecamy na początek próbować obejść się bez tych niezbedników w domu, na codzień.

Warto też poszerzyć krąg znajomych – bo skoro nie wyobrażasz ruszać sie z domu z małym dzieckiem, to pewnie Twoi dotychczasowi znajomi też tego nie robią. Bardzo pomaga poznanie podróżujących rodzinek, choćby wirtualnie. Skoro oni mogą, to Ty też!

Masz jedno dziecko i problem z wyruszeniem w swiat? To poznaj Joannę – ona ma trójkę. A samotna mama w podróży? Dlaczego nie – Asia od ponad roku podróżując po Ameryce Płd. pokazuje że można. Nie jest może łatwo i zawsze kolorowo, ale spędzony razem czas na pewno zaprocentuje w przyszłości.

6. Nie pojadę bo nie mam z kim jechać

Wyjazd z paczką przyjaciół. Nie dość że fajne towarzystwo, można razem imprezować, to też koszty łatwiej podzielić. A samemu to nie dość że drożej, to też mniej bezpiecznie.

W pewnym sensie nie możemy się nie zgodzić. Sami na naszą pierwszą podróż do Chin zdecydowaliśmy się tylko dzięki temu, że jechał z nami Tomek który już TAM był. To naprawdę większy komfort psychiczny… komfort się skończył po wylądowaniu, gdy Tomek stwierdził, że nic nie pamięta. Przez 3 tygodnie niemal wszystko było na naszych głowach w kraju, którego nie znamy i gdzie mało kto mówi po angielsku (poza hotelami i kasami na dworcach szanse na rozmowę po angielsku bliskie zeru).

Jednak nie zawsze uda sie dograć wszystkie urlopy w grupie i też… zainteresowania. Od dłuższego czasu znajdując dobrą cenę na przelot nie szukamy rozpaczliwie z kim tam jechać. Kupujemy. Ewentualnie potem dogrywamy się ze znajomymi i nieznajomymi. Tak było w Gruzji i Armenii. Okazało się że w tym samym czasie będą tam Asia i Paweł (Wędrowni Ufałe), a kilka dni po nas przylatują Paulina i Michał (Addicted 2 Travel). Dzięki temu spędziliśmy wesoło dwa tygodnie i koszt wynajmu samochodu podzieliliśmy.

Nie można też zapominać o osobach które poznają świat całkiem w pojedynkę. Przykładów, w tym blogujących, są setki. Oni mogą, Ty też sobie poradzisz!

7. Nie pojadę bo nie mam pieniędzy

Podroze dużo kosztują. A ja mam kredyt na głowie, trzeba zrobić malowanie mieszkania, No i te meble i mały telewizor też mi się znudziły. A jeśli to nawet nie są takie grube sprawy, to przecież kilka razy w miesiącu muszę wyjsć z kolegami na miasto, albo też opłacić karnet w modnym klubie fitness. No i co mi zostanie na podróże – 200zl?

O naszym sposobie na posiadanie pieniędzy już napisaliśmy cały poradnik. Ale wiadomo, nam jest łatwiej, bo podróże mają wyższy prioryten niż np. nowy ciuch. Nic tak nie cieszy jak kupiony bilet na samolot.

Jaka jest więc nasza rada – jeśli naprawdę chcesz podróżować zastanów się jakie oszczędności w ciagu jednego dnia, tygodnia, miesiąca możesz poczynić. A jeśli nagle okaże się, że masz dzięki temu kilka złotych więcej, nie czekaj, kupuj bilet i ruszaj w świat!

Poważne badania pokazują, że ludzie wydający pieniądze na doznania zamiast na przedmioty są szczęśliwsi. Sam sobie odpowiedz na pytanie czy ważniejsze dla Ciebie jest „mieć”, czy „być”?

8. Nie pojadę bo mam pracę i nie mogę jej zostawić

To faktycznie problem. Praca jest nam niezbędna do życia – musimy przecież mieć pieniądze. Na podróże rownież. I jak tu wziąć urlop dłuższy niż tydzień? Przecież firma sie zawali! Cóż, jeśli uważasz, że jesteś niezastąpiony, to… szczerze Ci współczuję, bo ludzie niezastąpieni nie awansują i nie dostają urlopów. ;)

Ciekawym rozwiązaniem jest też zabranie pracy ze sobą na urlop! Kilka miesięcy w Azji i równoczesne prowadzenie firmy? Można! Rodzinka z bloga Mary w plecaku jest tu najlepszym przykładem. Choć trzeba przyznać, nie w każdej branży tak można. Ale to nie znaczy, że nie warto próbować. :)

I jeszcze ulubiony cytat Marka: „Na łożu śmierci nikt nie żałuje, że nie spędził więcej czasu w pracy”…

9. Nie pojadę bo mam mało urlopu

Pracując na etacie mam 26 dni urlopu. Z tego na święta i przedłużanie długich weekendów pójdzie ok. 6 dni. Potem czeka mnie remont mieszkania, a to jak nic kolejne 15 dni, potem wypad nad Bałtyk na tydzień… ale trzeba się do wyjazdu przygotować, a potem dojść do siebie po powrocie i znowu znika 15 dni. No i jak ruszyć się dalej?

Nie ma rady. Musisz zostać mistrzem wyszukiwania długich weekendów. Przy odpowiednio dobrym układzie gwiazd uda się czasem biorąc przysłowiowe trzy dni urlopu spędzić w podróży nawet ponad tydzień. Ważne jest też planowanie. Wylatujesz po południu – nie bierz w tym dniu urlopu. Na lotnisko możesz przecież jechać prosto z pracy. Podobnie z powrotem. Lądujesz o 7 rano? Swietnie! Zdążysz do pracy, plecak upchniesz pod biurko. Nie zapomnij tylko wcześniej przygotować ciuchów na zmianę. I pamiętaj jetlag po powrocie z Azji dopada najmocniej ok. 14ej. ;)

10. Nie pojadę bo nie wiem jak to wszystko zaplanować

Z biurem podróży to jest fajnie – wiadomo co zobaczę, gdzie będę spać i jedzenie też zapewniają. No czasem tylko trzeba dodatkowo płacić za napoje do posiłków. Jadąc na własną rękę to wszystko trzeba zaplanować. A ja nie potrafię i nie mam czasu.

Fakt, planowanie zajmuje trochę czasu. Jednak jak zawsze nieocenioną pomoc niosą blogi podróżnicze. Szczególnie te, gdzie obok zachwytu nad miejscem i chwilą znajdziecie twarde fakty – gdzie spać, jak dojechać i ile to wszystko kosztuje.

A jak jest w naszym przypadku? Z natury wszystko lubimy mieć przygotowane… jak w niemieckim zegarku. Jednak coraz cześciej wyglada to tak, że rezerwacje noclegów robimy tydzień przed wyjazdem. A i to najcześciej tylko 1-2 pierwsze noce. I powiem szczerze, że taka wolność podróżowania coraz bardziej mi odpowiada. Jednak muszę też się przyznać, że w notatkach mam cały internet – a dokładnie wszystkie dobre rady znalezione na blogach innych, którzy już tam byli.

Czyli da się wyjechać i dobrze się bawić nie planując wszystkiego w najdrobniejszych szczegółach. No chyba że lubicie mieć wszystko bardzo poukładane.

Podróże są fajne, trzeba jednak przyznać, że każdy wyjazd, czy to blisko czy daleko, to w pewnym sensie wyjście naszej strefy komfortu. Bezpiecznego domu, ciepłych kapci, ustalonego rytmu dnia.

Więc jeśli już masz odwagę zrobić pierwszy krok i ruszyć w polskie góry czy nad morze, to następny etap już czeka – Europa. A skoro już tam sobie poradziłeś, to ruszaj dalej i dalej. Oczywiście jeśli tego naprawdę chcesz… bo najgorsze co może nas w życiu spotkać, to robienie czegoś wbrew sobie.

„Zamień strach przed nieznanym w ciekawość” i pamiętaj, że „prawdziwe życie zaczyna się na końcu Twojej strefy komfortu”.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?

Jeśli spodobał Ci się ten wpis, jeśli nasza twórczość jest dla Ciebie inspirująca i korzystasz z niej przy planowaniu wycieczek bliższych i dalszych, to będzie nam niezmiernie miło jeśli od czasu do czasu odwdzięczysz się fundując nam kawę. :)

Doda nam to sił i energii do tworzenia kolejnych ciekawych i inspirujących treści.

To też może Cię zainteresować

22 komentarze

Joanna 26 listopada 2015 - 23:54

Cóż, zdecydowanie uważam, że dla osób, które chcą podróżować, to te tematy, które opisaliście, to nie przeszkody, raczej „zadania” do zrealizowania. Siedzieliśmy kiedyś na Togeanach z 8 Polaków, wszyscy w miesięcznej podróży i śmialiśmy się, że w sumie to każdy na etacie… I że kiedyś też wydawało nam się, że „na to to szef się na pewno nie zgodzi” ;) Powodzenia wszystkim!

Odpowiedx
Ola 27 listopada 2015 - 11:22

Niestety nie każdą prace można zabrać ze sobą w podróż ;) Ja pracuję w ośrodku dla dzieci niepełnosprawnych i jak mam ją zabrać ze sobą ? 20 dzieci do plecaka czy walizki spakować ?:D 7, 8,9 to punkty ciężki jednak do zrealizowania. Fajnie jak ktoś ma „wolną pracę” i dość dobrze w niej zarabia . Ale jak ktoś zarabia 1400 zł a z tego ma zapłacić 1100 rachunków (w tym wynajem mieszkania ) no to na te wielkie podróże troche mało mu zostaje . To samo z urlopem . Wszystko ok ale 27 czy tam 28 dni to naprawdę mało. Zwłaszcza dla ludzi którzy pracują w weekendy czy święta.
Zaraz przeczytam że jak mi się nie podoba to nie muszę czytać czy jak mi się moj praca nie podoba to mogę zmienić. Mogę. Ale świat nie jest biały czy czarny . Jest kolorowy czyli nie ma jednak rady na wszystkich i na wszystko. Jeżeli komuś udaje się podróżować to super ale to nie znaczy że innemu chociaż bardzo by chciał się uda , no nie okłamujmy się ;)

Odpowiedx
Kasia 8 grudnia 2015 - 17:22

Hej Olu! Wyjątkowo długo trwało zanim odpisałam. Chyba najtrudniej odpisywać na takie komentarze jak Twój.
Bardzo trafnie napisałaś – „Ale świat nie jest biały czy czarny . Jest kolorowy czyli nie ma jednak rady na wszystkich i na wszystko.”
Zgadzam się w 100%. Jednak przyznasz, że większość naszych punktów dotyczy takich miękkich powodów – najczęściej strachu przed nieznanym.
Wymieniłaś też twarde fakty – finanse, krótki urlop i charakter pracy. Fakt każdej pracy na urlop nie zabierzemy. Moja też taka jest. Co nie znaczy, że nie marzy mi się zniknąć z Polski i uciec od katarów zimą na trzy miesiące w tropiki.

Co do urlopu – zupełnie nie mogę się z Tobą zgodzić. 26 dni urlopu to naprawdę dużo. Sami kiedyś jeździliśmy mając tylko tyle. Znajomi i tak dziwili się jak to robimy. Ale fakt, na wyjazd trzymiesięczny to zbyt mało jednak ;)

A finanse… Moja pensja kiedyś wynosiła 1200 zł. Jednak mając tyle też odkładałam. Fakt nie jeździłam wtedy na azjatyckie wypady. Ale doskonale bawiłam się zimą na nartach a latem na Mazurach. Potem zaczęliśmy jeździć razem z Markiem – a co dwie pensje to nie jedna i rachunki znacznie łatwiej płacić…
Mając nawet tak małe dochody nadal uważam, że to kwestia priorytetów czy pojedziemy gdzieś czy nie. Teraz jest świetny czas na wydawanie pieniędzy – święta i prezenty! Na Mikołaja kupiliśmy sobie czekoladki za ok 4 zł i do tego bilety za 300 zł na całą naszą trójkę do Neapolu. Jak znam siebie pod Choinką też pewnie nic większego się nie znajdzie ;)
Pozdrawiam i życzę spełnienia marzeń – tych podróżniczych i nie tylko.

Odpowiedx
kasia 29 sierpnia 2016 - 14:47

no jakiś szok. fakt że 1400 zł to mało ale 26 dni urlopu to bardzo dużo. Ja też mam tyle i raz do roku zdobędę 14 dni żeby jechać na urlop. W tym roku byłam w tajlandii. W pracy nikt nie jest niezastąpiony – cmentarze są pełne ludzi niezastąpionych.

Odpowiedx
Kaśka 27 listopada 2015 - 17:50

Skąd ja znam większość tych wymówek :-) rewelacyjny tekst. Za moment wyjeżdżamy do ZEA, a nasi znajomi przeżywają to bardziej niż my sami, wkręcają się, że tam nas napadną, zgwałcą i chyba na końcu dobiją. Nikt nas nie zatrzyma. 28 dni urlopu + weekendy to niezły kawałek pola do podróżowania, a jak ciuchy kupię w second handzie, nie wyjdę 3 x w tygodniu na piwo, a w pracy zjem kanapki zrobione w domu, to nie umrę. Potem oglądanie zdjęć i wspólnie spędzone chwile są najcudowniejsze i to dla nich warto podróżować.
Pozdrawiam! Super!

Odpowiedx
Kasia 27 listopada 2015 - 20:33

Powodzenia! Mam nadzieje ze będziecie zachwyceni ZEA tak jak my Omanem. Ciekawa jestem co tam zobaczycie, bo powiem szczerze, ten kraj traktuje raczej jako stacje przesiadkową w drodze gdzieś – choćby do pobliskiego Omanu. Pozdrawiam

Odpowiedx
Monika cypr.link 31 grudnia 2015 - 23:35

Fantastycznie napisany artykuł! Zainspirowaliście mnie:) Ja jak na razie poznaję Cypr, ale w przyszłym roku (który nadejdzie za dokładnie 25min) planuję zwiedzić parę miejsc w Europie, o których marzę od dawna:> Pozdrawiam!

Odpowiedx
adam 3 marca 2016 - 11:45

Nienawidzę ludzi, którzy wypowiadają się (narzekają) na tematy o których nie mają żadnego pojęcia. Zadnego!

Niemniej z wzięciem wolnego może być faktyczny problem. Pracodawcy nie interesuje, że ktoś ma marzenia podróżnicze. A pracę trzeba szanować a w szczególności jak się ma rodzinę na utrzymaniu.

Niemniej rzeczywiście spora część ludzi, przez narzekanie – marnuje swoje życie, które ma przecież tylko jedno.

Odpowiedx
Kasia 3 marca 2016 - 12:04

Niestety masz rację. Na etacie może być problem z urlopem. „Nie bo nie” albo sztywny termin, tylko w wakacje. Jednak dla chcącego nic trudnego. Ja w czasie wakacji nie lubię wyjeżdżać – bo tłumy, gorąco. Jednak jak nie ma innego wyjścia to zawsze można bryknąć na północ albo na niezbyt tłumne Podlasie. Pozdrawiam i wielu cudownych podróży życzę :)

Odpowiedx
lysy 24 marca 2016 - 13:07

Jeśli ktoś mówi mi, że nie pojedzie za granicę bo… ( patrz wyżej na 10 punktów ) to uważam, że należy mu dać spokój i nie przekonywać go bo on nie chce nigdzie jechać. Będąc kawalerem sam jeździłem tu i tam po świecie ( oczywiście na własną rękę ). Niestety moja małżonka nie jest typem podróżnika, więc proszę wszystkich o radę – jak ją przekonać, że podróż np. do Gruzji z małym budżetem i dwuletnim dzieckiem to świetny pomysł?

Odpowiedx
Kasia 30 marca 2016 - 22:07

Jak dla mnie podróż do Gruzji to zawsze świetny pomysł. ;) Ale faktycznie jak piszesz, z takim typem podróżnika jak Twoja żona to może być mały problem. Trochę mi zajęła odpowiedź, bo zwyczajnie nie bardzo wiedziałam jak ugryźć ten temat. Może warto najpierw poznać prawdziwe powody które zniechęcają Twoją żonę do podróżowania. Może to być obawa przed nieznanym. W naszym przypadku zawsze działa niezaprzeczalnie prawdziwe stwierdzenie, że wszędzie tam gdzieś żyją ludzie i mają dzieci. A może to jest ogólna obawa i niechęć przed ruszeniem z domu i narażanie się na niewygody związane z podróżowaniem? To może kompromis – jeden wyjazd do wygodnego hotelu a drugi w nieco bardziej wymagające miejsce? :) Życzę powodzenia i wielu wspólnych podróży!

Odpowiedx
lysy 4 kwietnia 2016 - 9:59

Dzięki za odpowiedź, kompromis będzie, ale trochę inny. Wspólne wakacje oczywiście będą w bardziej wygodnych warunkach, a do Gruzji mam lecieć sam. I tak chyba będzie najlepiej ( w tamtym roku moje namowy na wspólny wypad do Gruzji skończyły się tak samo, poleciałem sam )
Czy możesz mi napisać jak wygląda sytuacja noclegowa w Chiaturze, bo w necie mało jest konkretów na ten temat

Odpowiedx
Kasia 4 kwietnia 2016 - 16:21

hej, to powodzenia. Niestety w Chiaturze byliśmy tylko przejazdem. Ale jak to w Gruzji, z noclegiem nie powinno być problemu.

Odpowiedx
VEera87 5 kwietnia 2016 - 11:57

ciekawe spojrzenie na podróże, prawda jest taka, że wymówki zawsze jakieś są, choć z drugiej strony trzeba przyznać, że obowiązki, praca itd, mogą być przeszkodą, zależy na ile jesteśmy „elastyczni”, ale fajny pomysł, by prezentować mity i walczyć z nimi, polecam też poznać mity na temat samych lotów samolotem, one wywołują strach, a często zupełnie niepotrzebnie obawiamy się czegoś, jeśli ktoś jest zainteresowany zachęcam do przeczytania tekstu – http://www.conowego.pl/aktualnosci/obalamy-10-najczesciej-powtarzanych-mitow-o-lataniu-17029/

Odpowiedx
molo 24 maja 2016 - 11:37

W moim przypadku najgorzej jest zaoszczędzić, ciągle są jakieś wydatki, ciężko sobie odmówić pewnych rzeczy… a przecież podróże to jest coś fantastycznego. Podróże uczą i dają tyle radości. Chyba muszę zacząć lepiej organizować swoim domowym budżetem :)

Odpowiedx
Kasia 24 maja 2016 - 11:41

Oj ciężko… Ale my jesteśmy najlepszym przykładem że można. Doświadczenia w oszczędzaniu mamy już całkiem spore :) http://kasai.eu/tag/finansowanie-podrozy/ Powodzenia i pozdrawiam serdecznie

Odpowiedx
lavinka 28 maja 2017 - 21:51

„na prawdę wystarczy taki poziom, żeby zrozumieli że „Kali chce kupić krowę”.” – naprawdę, poprawcie byka. Dwa – nie, angielski to podstawa. Kiedyś zgubiłam się w Bazylei i byłam przerażona. Nie dogadałabym się z miejscowymi ani trochę, bo nie znam żadnego obcego języka (kilka słów na krzyż nie pomogłoby ani trochę). To było straszne i nigdy, przenigdy nie pojadę nigdzie bez tłumacza.

„Nie pojadę bo nie mam pieniędzy” – jeśli komuś po zapłaceniu rachunków zostaje 500zł na jedzenie to go nie stać na podróżowanie. Naprawdę. Mnóstwo ludzi tak żyje. Serio.

„Pracując na etacie mam 26 dni urlopu.” – a ja nie i urlopu mam w roku dokładnie zero dni. Dobrze czytacie, ZERO. Od kilkunastu lat. Wyjeżdżam wtedy, kiedy nie pracuję, a więc przez ten czas nie zarabiam pieniędzy. Nie każdy tak może, a przypominam, że 3/4 młodych ludzi pracuje na umowach śmieciowych bez możliwości urlopu w ogóle

Brakuje najważniejszego – „nie odpocznę z dzieckiem” i to jest prawda. Wiele razy byłam na wyjeździe z dzieckiem, wracałam umęczona jak po tygodniu w kopalni. Wyjazd z dziećmi tak, ale odpoczynek wyłącznie bez.

Odpowiedx
Kasia 29 maja 2017 - 15:05

Dziękujemy za ciekawą opinię. Byk poprawiony :)

Odpowiedx
Kasia Pustelny-Szewczyk 13 stycznia 2018 - 9:11

Dziękujemy za ciekawą opinię. Byk poprawiony :)

Odpowiedx
Arleta 14 lipca 2017 - 21:39

Dokładnie, ja zawsze powtarzam, że wszystko jest kwestią priorytetów, jak chcesz to możesz, ale ludzie wolą wymówki… :)

Odpowiedx
Cztery Kilo 29 listopada 2017 - 16:43

Macie dużo racji z tymi powodami na nie podróżowanie. Tak to niestety najczęściej jest. Ja ostatnio spojrzałem na temat z innej perspektywy – dlaczego wyjazd za granicę na stałe nie jest bułką z masłem: https://4kilo.pl/mieszkanie-za-granica-nie-dla-ciebie/

Odpowiedx
Willa Stasia 9 lutego 2021 - 23:44

Bardzo dobre podejście do tematu! Wiele osób boi się podróżować właśnie przez błahostki, a w życiu przecież chodzi o to by spełniać swoje marzenia ;) A co bardziej cieszy człowieka niż wymarzone wakacje? :)

Odpowiedx

Pozostaw komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Prawo UE zobowiązuje nas do poinformowania Cię, że ta strona wykorzystuje ciasteczka, głównie w celach analitycznych. Jakkolwiek apetycznie by to nie brzmiało, zostałeś poinformowany. Dalsze korzystanie z tej strony oznacza akceptację tego faktu. :) Rozumiem i akceptuję Więcej informacji

Kasai - podróże w sieci